Johan en Yonas draaiden deze zomer diensten mee in het waardepiket
“Vandaag ben ik niet de bestuurder”, zegt Johan bijna iedere keer tegen de begeleider als hij afgelopen zomer een woning binnenloopt om mee te draaien. “Vandaag help ik jou. Jij bent de baas, dus zeg maar wat ik moet doen.”
Deze zomer verruilden Vanboeijen-bestuurders Johan en Yonas hun agenda, vergaderingen en mailbox voor een paar diensten op woningen bij Vanboeijen.Dit doen zij al een aantal jaar onder de noemer van het Waardepiket.Zij waren niet de enigen.
Op die manier kregen verschillende locaties extra handen beschikbaar tijdens de drukke zomerperiode. Johan en Yonas deden daar zelf aan mee. Ze smeerden boterhammen, hielpen bewoners op weg naar de dagbesteding en draaiden mee in het ritme van de dag
Meer dan een ontbijt
Wanneer Yonas binnenkomt voor een ochtenddienst bij Middenweg 11 is de dag al volop begonnen. In de keuken ligt een klapper voor hem klaar met korte aanwijzingen. Wie graag yoghurt of kwark eet. Wie twee boterhammen wil. Wie liever rustig aan tafel zit.Terwijl begeleiders bewoners helpen met opstarten, staat Yonas boterhammen te smeren. Veel boterhammen. Bijna een half uur lang. Dan ziet hij iets wat hem bijblijft. Een collega pakt een schaar. Niet voor papier. Voor brood.
“Dat vond ik echt interessant”, vertelt Yonas met een grote glimlach. “Ik snijd mijn hele leven al brood met een mes. Hier knippen ze het. Dat gaat veel makkelijker en het brood blijft mooier heel.” De schaar is hem bijgebleven. Dat gaat niet over de handeling, maar over iets anders wat er achter schuilgaat.
“Een begeleider weet precies wat iemand graag eet, hoe groot de stukjes moeten zijn en waar iemand prettig zit. Dat zijn dingen die je als bestuurder minder snel uit een rapport of vergadering haalt.”
Met elkaar
Het is een van de redenen waarom Johan en Yonas ieder jaar meedraaien op woningen bij Vanboeijen tijdens de zomer. Een paar jaar geleden ontstond het idee dat collega’s van ondersteunende diensten niet alleen vóór de zorg moeten werken, maar ook af en toe mét de zorg. “Mensen van de ondersteunende diensten en mensen in het primaire proces moeten geen twee gescheiden werelden zijn”, zegt Yonas. “Wanneer je bezig bent met beleid of ondersteuning biedt, moet je blijven zien voor wie we het uiteindelijk doen.” Dat gaat volgens hem om meer dan helpen tijdens een drukke zomer. Het gaat ook om luisteren, kijken en begrijpen wat collega’s en bewoners dagelijks nodig hebben. “Je kunt veel bespreken in vergaderingen”, zegt Yonas. “Maar op een woning zie je wat de impact is van beleid en andere afspraken die we maken.”
Het vertrouwen krijgen
Van de diensten die Johan meedraaide, blijft één ochtend hem het meest bij. Op Stroetenweg 39 helpt hij een bewoner met opstaan, wassen, aankleden en scheren.Later zitten ze samen aan het ontbijt. “Dat had ik nog nooit gedaan”, vertelt hij. “Ik heb geen zorgachtergrond. Dat een collega mij dat vertrouwen gaf, vond ik heel bijzonder.”
Toch is het vertrouwen van de collega niet het enige wat die ochtend voor Johan zo bijzonder maakte.Hij praat verder over dezelfde bewoner die hem zijn kamer liet binnenkomen om hem te helpen met wassen en aankleden.En die even later met hem aan tafel zat, terwijl ze elkaar nauwelijks kenden. “Dat vind ik heel knap van onze bewoners”, zegt Johan. “Dat ze dat vertrouwen geven aan iemand die ze eigenlijk niet kennen.”
Voor Johan maakte die ochtend opnieuw zichtbaar hoe dichtbij begeleiders soms mogen komen. Niet alleen tijdens een activiteit of een wandeling. Maar op momenten die voor de meeste mensen heel persoonlijk zijn.
“Je komt echt in iemands levenssfeer. Als ik dan bij dat alles stilsta, besef ik weer hoe warm onze zorg is. Het is heel bijzonder wat we hier met z’n allen doen.”
Nieuwe generatie collega's
Tussen alle bewoners, begeleiders en collega's vallen Johan en Yonas deze zomer nog andere mensen op: de vakantiekrachten. Op verschillende locaties ontmoeten ze jongeren die nog maar kort meelopen, maar al snel hun plek lijken te vinden. Sommigen vertellen dat ze vóór de zomer eigenlijk weinig wisten van de gehandicaptenzorg. Nu denken ze na over een opleiding in de zorg. Of zelfs over een baan bij Vanboeijen. ‘”Ik was echt onder de indruk,” vertelt Johan. “ Er zitten heel talentvolle en enthousiaste jongeren tussen. Ik hoop dat we volgend jaar nog meer van hen kunnen binnenhalen.”
Waardevol
Het was voor veel collega's weer een waardevolle zomer binnen het Waardepiket. Want soms begint samen zorgen heel klein. Met een wasmachine die alvast draait. Een voorraadkast die weer gevuld is. Of een bestuurder die in de keuken brood staat te smeren en ontdekt dat een schaar soms beter werkt dan een mes.