Jaap woont bij Vanboeijen vanaf het moment dat het thuis niet meer ging. “Mijn vader en moeder konden mij niet meer aan,” vertelt hij. In gesprek met begeleider Danielle kijkt hij terug op die stap. “De ene dag is de andere niet, maar over het algemeen zit je hier wel goed.” zegt zij. Jaap herkent dat.
Muziek is een belangrijk onderdeel van Jaap's leven. Hij verzamelt platen en luistert graag via zijn platenspeler. Danielle glimlacht als ze een moment ophaalt dat haar is bijgebleven. “Hij stond ons eens om zeven uur ’s ochtends op te wachten, met een microfoon uit het raam. Zingend.” Het typeert Jaap: eigen, expressief en vol beleving, ook op momenten dat anderen net hun werkdag beginnen.
Ruimte om te ontladen
Soms, wanneer Jaap boos is gaat hij naar Bertha de koe. Bertha staat bij Eetcafé Lombok op Park Diepstroeten in Assen. “Wanneer Jaap terugkomt, is de spanning meestal gezakt. “Dan is het wel weer een beetje goed,” zegt Danielle. “Dan doen we een kop koffie en praten we er nog even over.” Voor Jaap werkt dat.
Er zijn, ook als het schuurt
Het verhaal van Jaap laat zien waar complexe zorg over gaat: ruimte geven, nabij blijven en het gesprek aangaan wanneer het weer kan. Niet forceren, maar aansluiten. Danielle is daar helder over. “Je laat iemand niet alleen, maar je dringt ook niet op. Je blijft in de buurt.”